B

burta (ang.side) bok kadłuba deski. Wyróżniamy burtę prawą oraz lewą. Burta wystawiona na działanie wiatru nazywa się burtą nawietrzną(ang.weather side), a burta osłonięta od wiatru - burtą zawietrzną (ang.lee side) Dzięki określeniu z której burty jest wiatr można również ustalić kto ma pierwszeństwo na wodzie.

Płat tkaniny której używa się do szycia żagli. Najczęściej w kształcie prostokąta. Najczęściej stosowane materiały do szycia żagli windsurfingowych to: monofilm, xplay, oraz dakron. Dawniej żagle szyło się głównie z bawełny, ten materiał po namoknięciu wodą był nawet trzykrotnie cięższy niż na sucho.

Linka przy pomocy której mocowało się bom starego typu do masztu. Linka obwiązywała wielokrotnie maszt i był zaciskany za pomocą specjalnego węzła. We współczesnych bomach linkę zastąpiła klamra bomu. Aby porządnie zawiązać bomlinkę należało znać odpowiedni węzeł.

Bom windsurfingowy.

Aluminiowe wygięte rurki połączone z jednej strony klamrą którą montuje się poprzez zapięcie do masztu, z drugiej nokiem do żagla. Ułożone po jednej z rur z każdej strony żagla. Aby ułatwić przewożenie, bomy windsurfingowe mają regulowaną długość. Dzięki temu możemy również je zastosować do kilku powierzchni żagli. Tą samą nazwę ma element żaglówki który często zamiast aluminium zbudowany jest z drewna.

boja (ang.buoy)Pływający, lecz zakotwiczony na stałe znak nawigacyjny wskazujący istotne dla prowadzenia nawigacji miejsca i rejony, np. *tory wodne, miejsca niebezpieczne, wraki, rejony zamknięte dla żeglugi itp. Boje identyfikuje się na podstawie kształtu, koloru oraz charakterystyki emitowanego światła. Boja wyznaczać również może tor wodny podczas regat, oraz ich start i metę.

Metalowy element z kilkoma rolkami zamocowanym równolegle. Dzięki rolkom oraz ich położeniu uniknąć można ocierania trym linki o siebie. Wydłuża trwałość trymlinki nie powodując jej przecierania. Dzięki bloczkom do wytrymowania żagla użyć można znacznie mniejszej siły. Używany zarówno w żeglarstwie jak i windsurfingu.

Bloczek 2

Okucie składające się z kilku rolek, służące do zmniejszenia siły naciągu liny. Zbudowany jest z jednego lub więcej więcej krążków, przez które przepuszczona jest linka. Często posiada krętlik, który zapobiega skręcaniu się liny.

(ang. close reach). Kurs względem wiatru, gdzie wiatr wieje pomiedzy kątem martwym a prostopadłą do osi symetrii jednostki pływającej. Czyli pomiędzy półwiatrem a kierunkiem zupełnie pod wiatr. Kurs na żaglówce czy desce windsurfingowej służy do halsowania czyli do zdobywania wysokości względem wiatru. Kurs który powoduje największy przechył żaglówki, jednak w brew pozorom nie jest ani najszybszym ani najbardziej niebezpiecznym kursem.

Zjawisko na wodzie. Bardzo silny powiew wiatru na akwenie (zarówno windsurfingowym jak i żeglarskim) który powoduje załamanie się fal. Na wodzie od siły wiatru pojawia się piana dlatego określa się to zjawisko jako biały. Pojęcie białego szkwału istnieje w żeglarstwie od wielu lat, jednak dopiero od jakiegoś czasu się się o nim mówi że jest to zjawisko niebezpieczne dla żeglarzy czy windsurfingowców. Prawda jest taka że białe szkwały były zawsze jednak kiedyś żeglarze byli szkoleni i byli znacznie lepiej przygotowani na takie niebezpieczne sytuacje,

Bar na plaży to ulubione miejsce większości deskarzy, przychodzi tam każdy windsurfer bez względu na wiek. Na każdym większym spocie znajduje się co najmniej jeden bar bezpośrednio w pobliżu wody. Jest tłumnie odwiedzane przez deskarzy zwłaszcza po wietrznym dniu i dobrym pływaniu. Bary na plaży są również odwiedzane podczas dni zupełnie bezwietrznych.

Barman pracujący w takim barze to najlepszy przyjaciel każdego deskarza.

Kawałek aluminiowej rurki oklejonej miękkim materiałem z zamocowaniem linek do skrzydła. Długość baru od 50 do 70 cm. Bary można stosować zamiennie do różnych skrzydeł. Końcówki baru powinny być zakończone łagodnie aby nie było możliwości skaleczenia dłoni kite surfera. Podczas pływania bar jest na stałe przyczepiony do pasa trapezowego tak aby całe naprężenie było na linkach, a ręce były jak najbardziej odciążone. Bar kitesurfingowy służy zarówno do sterowania skrzydłem jak i regulowania siły ciągu skrzydła. W większości przypadków bar ma przekrój koło jednak zdarzają się bary o przekroju owalnym. Właśnie dzięki temu łatwiej jest utrzymać go w dłoni w taki sposób aby przedramię pracowało w minimalnym stopniu.

Jeden z kursów z róży wiatrów. Jego pozycja to wypadkowa pomiędzy półwiatrem w fordewindem. Przez żeglarzy i windsurfingowców używany poza płynięciem na azymut również do wprowadzania jednostki napędzanej wiatrem w ślizg. Po takim wprowadzeniu deski do pełnej prędkości możliwe jest wyostrzenie i utrzymywanie pełnej prędkości. Przy granicznym wietrze pozwala po delikatnym odpadnięciu z półwiatru utrzymać ślizg dłużej niż w jednym kursie (półwietrze).